Columns

Columnist:

Seniorenplatform

Ontspullen en opruimen

Ze staart me aan, mijn dierbare negerpopje (het woord mag niet meer; anno 1950 was het gewoon) met haar zelfgemaakte smoezelige jurkje, dat ooit helder wit was. Het rode lintje dat ik samen met mijn moeder door de halsafwerking frutselde, is roze geworden. Ze heette Sara.

Onschuldig kiekje

Vorige week was het met name een komen (niet gaan) van verschillende hulpdiensten in Doorn. "Zwarte rookwolken hingen boven Doorn" – ik woon er ook, maar er was werkelijk geen zwarte rookwolk te zien.

Columnist:

Seniorenplatform

Herdenken

Vier mei ligt alweer ver achter ons, maar uw columnist is nu geheel in de ban van de volgende herdenking. Dat is weliswaar een relatief kleine, en een heel lokale (want het beperkt zich tot de dorpsgemeenschappen van Maarn en Maarsbergen), maar het staat voor iets veel groters.

Van gebruik naar traditie

Zodra de snoepkettingen weer in overvloed in de winkels liggen weet je het al: de avondvierdaagse komt er weer aan. Het jaarlijkse wandelfestijn voor kinderen die samen met hun klasgenootjes een route afleggen door de buurt.

Een écht vak

De posters voor komend weekend hangen al een tijdje in en rond Doorn. Living History WO I strijkt dit weekend weer neer bij Huis Doorn. Een evenement waarbij je als bezoeker tussen de soldaten en burgers uit de Grote Oorlog wandelt en je als geschiedenisliefhebber je hart kan ophalen.

Gratis respect

Tradities, een onderwerp waar je het uren zo niet maanden over kan hebben. Van tradities die onveranderd moeten blijven tot tradities die de kritische toon telkens weer weten te ontwijken.

Lang leve de Koning

Enkele weken geleden was het alweer zo ver. Het blaadje van de Oranjevereniging pronkte in mijn brievenbus. Erg lang heeft het blad daar niet gehangen. Met dezelfde elegantie is het vrijwel direct in de papierkliko belandt. Het koningshuis heeft een puur symbolische status, meer eigenlijk niet.

Betaald genieten van de natuur

Van tijd tot tijd voelt het als een voorrecht om op de Utrechtse Heuvelrug te wonen. Als ik in de voortuin zit en de wind 'verkeerd' staat, komt me een lucht van koeienvlaaien tegemoet. De eerste keer dat dit me overkwam moest ik er smakelijk om lachen, het gaf een echt dorpsgevoel.

Pagina's