• Jeroen van der Veer

'Rugby is een way of life'

DRIEBERGEN Toen hij met zijn gezin besloot Afrika te verlaten voor Nederland, moest er bij zijn woonplaats een rugbyclub in de buurt zijn. Het werd voor Frederik Hengeveld uiteindelijk Rugby Club The Pink Panthers en daarom ging de 39-jarige in Driebergen wonen. ,,Rugby is een way of life."

 

Jeroen van der Veer

Via zijn toenmalige school kwam Hengeveld op 15-jarige leeftijd in aanraking met rugby en sindsdien is hij stapelgek op de sport. Ook toen hij in Afrika zat, bleef de liefde voor de sport bestaan. ,,Men is daar stapelgek op rugby. Ik werkte daar fulltime en na zo'n werkdag gingen wij met z'n allen wedstrijden kijken. Mooie tijd was dat. Natuurlijk speelden we zelf ook het spelletje, maar vaak was dat vrije tijd rugby."

Doordat zijn kinderen de leeftijd kregen om naar de basisschool te gaan, besloot Hengeveld met zijn vrouw weer naar Nederland te verhuizen. Doordat hij bij zijn voormalige rugbyclub in Wageningen al afwist van The Pink Panthers, was de keuze snel gemaakt. ,,Toen wij tegen hen speelden, was het altijd feest. Ik wilde dus graag hier spelen."

 

PLICHTSBESEF Zo gezegd, zo gedaan. Alleen kwam de fanatiekeling in het derde elftal en dat team werd al snel opgeheven. ,,In het tweede was het toen flink aanpoten", moet hij bekennen. ,,Maar dat is niet erg, weer een extra uitdaging."

Ondertussen groeide Hengeveld ook langzaam het vrijwilligerswereldje van de rugbyclub in. ,,Het begon met een clinic aan een schoolklas en het werd steeds meer. Dat kwam ook vooral door mijzelf hoor, want ik vind het een stukje plichtsbesef. Als je ergens bent, moet je een bijdrage leveren aan de omgeving."

DERDE HELFT Inmiddels zijn de taken van Hengeveld niet meer op één hand te tellen. Ondanks dat hij nog 'maar' vier seizoenen actief is in Driebergen, behoort hij al tot het meubilair. ,,Bij rugby ken je geen rivaliteit en je wordt snel opgenomen in de familie. Dat maakt deze sport zo mooi. Ook bij deze vereniging is er veel broederschap en daarom kom ik hier zo graag."

Naast dat de 39-jarige lid van de technische commissie is, geeft hij training aan de jeugd, organiseert hij introtrainingen, worden trainingslijnen uitgezet en balt hij zelf ook nog in het tweede team. ,,Daar ben ik spelend coach. Mij hoef je na afloop ook niet te vragen hoeveel het is geworden. Ik wil gewoon lekker ballen, de wei in en na afloop spierpijn voelen. Na afloop geef je elkaar een hand en ga je beginnen aan de derde helft. Dat is toch heerlijk?"

 

VOORBEELD Het mogen duidelijk zijn dat The Pink Panthers en Hengeveld een mooie combinatie is. Dat hij sommige dingen moet laten voor 'zijn clubje', neemt hij dan ook voor lief. ,,Als je iets wil bereiken, moet je zelf het goede voorbeeld geven. Alles begint altijd bij jezelf en we willen met z'n allen groeien. Dan zet ik graag een stapje harder om mij daarvoor in te zetten."

In deze serie portretteren we de gouden vrijwilligers uit de sport. Elke vereniging heeft er wel een paar. Iedereen kent hem of haar wel, het gezicht van jouw club. Deze week Frederik Hengeveld van Rugby Club The Pink Panthers.

Label:

Clubgezichten