• Jurgen van Teeffelen

Rob Barel geniet en verbaast op Hawaii

OVERBERG ,,Het is een prachtige omgeving, die tijdens de wedstrijd langzaam verandert van de hemel in de hel. Hawaii is uitdagend, ontzagwekkend en afschrikwekkend." Zo karakteriseerde Rob Barel vier jaar geleden in de Volkskrant de Ironman triatlon op de Amerikaanse archipel. Geen wonder dus dat ten tijde van dat interview Barels laatste Hawaii avontuur alweer van 2003 dateerde. Twee weken geleden volbracht de bijna 60-jarige inwoner van Overberg toch nog een keer de beroemdste triatlon in de wereld. Het was zijn tiende deelname.

Jurgen van Teeffelen

 

Genietend van een vakantie aan de westkust van Amerika legt Barel uit waarom het weer ging kriebelen. ,,Ik werd vorig jaar augustus uitgenodigd voor een halve Ironman in Budapest. Met weinig training werd ik daar 27e. Toen werd het me duidelijk dat ik met iets meer training ook nog wel een goede hele triatlon zou kunnen doen. En dan is Hawaii toch de meest aansprekende. Mijn carrière is mooi genoeg, maar als het nog zo makkelijk gaat en ik er nog zoveel plezier in heb is het zonde om het niet te doen."

 

TOPTIJD Vanaf begin dit jaar ging Barel zich serieus voorbereiden op de hele. ,,Met name voor het lopen was het belangrijk om een goede basis te leggen en niet geblesseerd te raken. Daarom heb ik geprobeerd om wekelijks 50 tot 60 kilometer te lopen. Ook de lange fietstrainingen en extra zwemsessies waren makkelijk op te brengen met het idee dat het maar voor één jaar was."

 

Het resultaat is er naar, want Barel passeerde de finishlijn na 9 uur, 46 minuten en 54 seconden. ,,Ik heb geen moment aan opgeven gedacht. Dat was al een doorbraak in alle Ironmans die ik gedaan heb." (Barel heeft Hawaii drie keer niet uitgelopen, red). Een toptijd, want hij was nog steeds sneller dan meer dan driekwart van alle deelnemers op het vulkaaneiland: op het totaal van 2500 deelnemers finishte hij als 274e overall.

Toch ging het Barel vooral ook om het plezier. ,,Natuurlijk had ik mezelf wel wat druk opgelegd, maar ik ben ook realistisch genoeg om in te zien dat mijn leeftijdscategorie maar een bijnummer is in een enorm commercieel circus. Het gevoel was in ieder geval een stuk relaxter dan in mijn profjaren. Toen ging het alleen om de winst. Nu kon ik dat makkelijker loslaten."

VERMOGENSMETER Van huis uit een goede zwemmer is het niet zo verwonderlijk dat Barel na het eerste onderdeel (3,86 kilometer zwemmen) binnen een uur weer uit het water kwam. Maar dat hij vervolgens op de fiets 180,2 kilometers tussen de saaie lavavelden met een gemiddelde snelheid van ruim 35 kilometer per uur wist vol te houden, is dat wel. Barels fietstijd was bijvoorbeeld sneller dan die tijdens zijn debuut in 1984, toen hij als vierde snelste van alle deelnemers over de meet ging. ,,Wat zeker geholpen heeft, is een vermogensmeter op de fiets. Daardoor durfde ik vanaf het begin mijn eigen tempo te rijden en liet ik me niet gek maken door alle snelle starters die me links en rechts voorbij kwamen." Over het slotnummer, de marathon, deed Barel iets meer dan drie en een half uur. ,,Als ik een moeilijk moment bij het lopen had, nam ik wat gas terug. De plaats en de eindtijd zou ik aan de finish wel zien."

 

Barel bleek bijna een uur sneller dan de nummer twee in zijn leeftijdsklasse. Omdat op Hawaii de wereldtitels worden verdiend, mag hij zich meteen wereldkampioen Ironman 2017 bij de 60-plus noemen. In september werd hij dat al op de olympische afstand in Rotterdam. Of hij nu écht klaar is: Barel moet het antwoord schuldig blijven. ,,Het zal wel wat minder aansprekend zijn in 2018, maar voor de langere termijn durf ik nog niets te zeggen. Lekker bezig blijven blijft wel het hoofddoel."