• Stephan Heerkens

Hang-On trots na succesvol WK

DRIEBERGEN ,,Op sommige stukken waren de hellingen zo glad, daar moesten de deelnemers hun vingers als priemen gebruiken om omhoog te komen. Af en toe zag ik een hulpeloze blik bij één van mijn atleten, maar ze hebben het allemaal erg goed gedaan." Met zichtbare trots vertelt Hang-On trainer Erik de Heer over de avonturen van zijn team in Canada. Daar vond voor de tweede keer op rij in het Blue Mountains skiresort in Ontario het wereldkampioenschap OCR (obstacle course racing) plaats. Acht Hang-on leden hadden zich weten te kwalificeren, een recordaantal.

Jurgen van Teeffelen

 

De Heer is inmiddels een weekje terug maar hij heeft het WK nog scherp op zijn netvlies staan. ,,Zilver voor Stijn Lagrand op de korte afstand, brons voor Jessyca van Engelenburg, allebei in een leeftijdscategorie waar ze nog een paar jaar in meekunnen. En verder een 5e, 7e, 8e, 9e en 12e plek."

De Heer heeft alle reden om trots te zijn op zijn pupillen. Want OCR is wereldwijd geen kleine sport meer en de WK geen onderonsje van slechts een paar landen. De kwalificatie isen zijn pittig. In totaal 4000 deelnemers uit 67 landen deden er mee in Canada.

HOOGTEMETERS Vergeleken met de survivalruns waar Hang-On op Nederlandse bodem van zich laat spreken, wordt er bij OCR relatief veel gelopen. ,,Bij een survivalrun is een atleet ongeveer de helft van de tijd bezig met lopen en de andere helft met het bedwingen van hindernissen. Bij een OCR gaat de verhouding meer in de richting van 75:25", legt De Heer uit. ,,Een goede loper is dus in het voordeel. Dat zie je in de uitslagen terug."

 

Bovendien bracht het parcours in Canada nog een extra verrassing voor de Hang-On atleten: een fiks aantal hoogtemeters. ,,Het is een skigebied dus ze moesten vol tegen de pistes op. En die waren af en toe spekglad vanwege de regen. We hadden van tevoren wel bij het Maarnse Gat geoefend in het lopen van hellingen maar dat was kinderwerk vergeleken met wat ze nu voor hun kiezen kregen." De Heer laat een filmpje van de start van de 15 kilometer voor de leeftijdscategorie 13-17 jaar zien. Rond de honderd deelnemers, waaronder vier van Hang-On, zitten met één knie op de grond gespannen te luisteren naar een indringende speech van de Amerikaanse motivatiecoach met de toepasselijke naam Pain. Hij legt uit dat, om de steile berg die voor hun ligt te kunnen bedwingen, het vooral om respect en discipline gaat.

 

ZANDZAKKEN Maar zoals duidelijk te zien is bij de deelnemers die met ontbloot bovenlijf de strijd aangaan, is spiermassa ook gewenst bij deze tak van sport. Bovendien was een flinke portie lef belangrijk in de Canadese heuvels, vertelt De Heer. ,,Had je eindelijk de top met veel klauterwerk gehaald, dan was het zaak om zo snel mogelijk naar beneden te gaan. Hoe hard durf jij te gaan, daar kwam het eigenlijk op neer. Vervolgens moet je die helling weer op en af maar dan met twee zware zandzakken in de hand." Volgens De Heer was het WK in Canada daarom onvergelijkbaar met het EK eerder dit jaar waar een aantal Hang-On atleten er met een gouden medaille vandoor ging.

,,Het EK was in eigen land, bij Flevonice, en bij gebrek aan hoogteverschillen moesten juist de hindernissen het moeilijk maken. Dan voelen de meesten van ons zich als een vis in het water."

Waar volgend jaar het WK plaatsvindt is nog onbekend. De Heer hoopt vooral dat het wat dichterbij is.

Want hoewel sommige internationale toppers prima kunnen leven van het prijzengeld dat ze verdienen met de sport, moesten de Hang-On deelnemers nu zelf nog wat bijleggen voor hun trip. ,,Engeland zou heel mooi zijn", besluit De Heer.