• Ruim 140 bezoekers waren aanwezig bij het laatste openbare atelier over het marinierterrein.

    Gerard van Wijk
  • Wethouder Gerrit Boonzaaijer bedankt de leden van het werkteam voor hun inzet.

    Gerard van Wijk

Ontwikkelingskader mariniersterrein lijkt nog niet rijp voor besluitvorming

DOORN Sinds het concept ontwikkelingskader is gepubliceerd, is er onrust onder bewoners rond de Van Braam Houckgeestkazerne. Steen des aanstoots is het aantal woningen. Ruim 140 bezoekers, onder wie veel buurtbewoners, kwamen 11 december naar het Cultuurhuis voor het laatste openbare atelier over de herontwikkeling van het mariniersterrein. Wonen vormt het belangrijkste onderdeel van het te realiseren programma op de marinierskazerne. Volgens het ontwikkelingskader is er in de komende tien jaar ruimte voor vier- tot vijfhonderd woningen.

Gerard van Wijk

Wethouder Gerrit Boonzaaijer, verantwoordelijk voor de herontwikkeling van het mariniersterrein, keek tevreden terug op het participatieproces. „Het proces was transparant", vond Boonzaaijer. „De tussenopbrengsten zijn gedeeld en voordat college of stuurgroep een besluit namen, stond de informatie al op de website". De werkteamleden Jeroen Beumer en Marian van der Linden, die eerder in deze krant hun ervaringen met de participatie deelden, plaatsen hun kanttekeningen bij het proces. Beumer: „Ik vond het jammer dat er geen overkoepelende visie was wat wij op de langere termijn met onze gemeenschap willen bereiken. Dan kun je de ontwikkeling van het terrein in die context plaatsen. Ik heb er zelf niet veel zicht op hoe het eindadvies tot stand is gekomen. We hebben in een laatste sessie met het werkterrein gesproken over hoeveel woningen er moeten komen. Waarom ligt er nu ineens een ondergrens van vierhonderd woningen, terwijl wij een advies hadden met een bandbreedte van twee- tot vierhonderd woningen?"

Hij kreeg bijval uit de zaal. Hij voegde nog toe dat hij oprecht het gevoel heeft dat er in het werkteam open en transparant is gewerkt. Marian van der Linden schetste het proces als een puzzel, waarin het werkteam een deel van die puzzel was, maar waar het team als puzzelstukje op zijn plaats werd gelegd in plaats van dat zij zelf de stukjes mochten inpassen. „Ik heb het contact gemist met de andere mensen die bij het participatieproces betrokken waren. Daarnaast heb ik gemist dat er geen uitruil kon plaatsvinden van functies buiten het plangebied, terwijl er wel een school komt en er vermoedelijk elders een of meer worden gesloten. Wij hadden graag willen meedenken over het totaal." Is het niet mogelijk, vroeg ze, dat studenten van de HKU die vorig jaar als onderdeel van hun studie ideeën hebben ontwikkeld alsnog kunnen aanhaken bij het werkteam? Boonzaaijer bevestigde dat zij en ook andere jongeren een rol moeten gaan spelen in het verdere proces.

VERVOLG Een vraag uit de zaal naar aanleiding van de constatering dat een toekomstvisie wordt gemist, heeft de uitwerking van een stroomstootje. Terra Incognita en Rijksvastgoedbedrijf springen op naar de microfoon. Het is politiek verantwoordelijk wethouder Boonzaaijer die het woord neemt. „In de kaderstelling die de gemeenteraad heeft vastgesteld, is het ontwikkelgebied geografisch begrensd en geldt bestaand gemeentelijk beleid, zoals de structuurvisie, het verkeer- en vervoerplan, als ook wonen, milieu, duurzaamheid. Het is niet zo gegaan dat we voor deze plek al een eindbeeld hadden over het aantal woningen. In de woonvisie en de actualisatie van de woonvisie zijn alle locaties afgewogen en van aantallen voorzien. Ik vind het heel goed dat er discussie plaatsvindt over die bandbreedte."

In de zaal bestond zorg dat er geen beïnvloeding meer mogelijk is, omdat je steeds tegengeworpen krijgt 'het staat zo in het ontwikkelkader, dat zijn de uitgangspunten die al vaststaan.' „Geef die opvattingen mee aan de gemeenteraad," zei Boonzaaijer. „De gemeenteraad neemt uiteindelijk de beslissing."

TUSSENSTAP Daarmee trok Boonzaaijer het onaffe proces de politieke arena in. Terecht dat de gemeenteraad de beslissing neemt, maar wel op basis van een zo breed mogelijk gedragen kader. Op volle raadzalen met tegengestelde opvattingen zit niemand te wachten. Dat was niet de inzet van dit proces. De vraag is of het niet te overwegen is om gezien de hoog oplopende discussie over de woningaantallen en de nog onbekende uitkomsten van lopende onderzoeken: sport, ontsluiting, mobiliteit, parkeren, bestaande gebouwen, openbare ruimte, stedenbouwkundige kwaliteit, duurzaamheid een pas op de plaats in te lassen. Er is voldoende tijd om standpunten te verduidelijken en partijen die elkaar nog niet gesproken hebben aan een tafel te brengen.

De mariniers vertrekken pas op zijn vroegst in 2022. De oplossing lijkt op dit moment meer te liggen in het proces dan in de politieke arena. Vooralsnog is de eerstvolgende stap de beeldvormende vergadering op 11 januari 2018. De raad is aan zet.