Vijfenzeventiggrens

De taart staat klaar! Vijfenzeventig kaarsjes passen er niet meer op, maar met de twee cijferkaarsjes kan het niemand van ons meer ontgaan hoe oud het feestvarken is. Het leven wordt gevierd, ook al is dit de leeftijd van PHPD (pijntje hier, pijntje daar).

Er staan twaalf stoelen in een kring, want we zijn niet meer van de staande recepties. Aan cadeautjes doen we niet meer, want we hebben alles al. Wel heeft iedereen één bloem meegebracht met een handgeschreven wens, gedachte of gedicht. Er is over nagedacht en dat maakt vrolijk. De creatiefste uit de kring heeft een spel gemaakt: er liggen twaalf gekleurde en beplakte kaarten op de ronde tafel, met de tekstzijde naar beneden. We dobbelen met twee stenen om te bepalen wie welke kaart krijgt. Als iedereen een kaart heeft, worden de teksten (discussie-stellingen) om beurten voorgelezen. Ze gaan allemaal over dat 75 een grens zou zijn: dit niet meer (wereldreizen) en dat wat minder (vergaderen). Op mijn kaart staat: 'Verplichte rijbewijskeuring nodig'.

Het maakt de tongen los. Kennelijk willen we allemaal op een koopje zo'n keuring hebben. Maar de ene slechte ervaring met de goedkopere keuringsinstanties en -artsen na de andere komt op tafel. Onze jarige heeft het proces achter de rug, maar voelde zich buitengewoon onheus bejegend door de keuringsarts. Een ander had net van de eigen huisarts gehoord dat zij dergelijke keuringen niet meer deed: er was teveel behoefte aan echte zorg, de keuringen waren daarom doorgeschoven naar de commerciële markt. (NB De Nederlandse Zorgautoriteit bepaalt jaarlijks het maximumtarief voor de keuring - 101,99 euro maar een minimumprijs is er niet. De goedkoopste aanbieder lijkt nu te zitten op 30 euro)

De ouderenorganisaties worden regelmatig geconfronteerd met klachten over rijbewijskeuringen. Op internet lijken verouderde lijsten te staan. Het is dus zaak om eens even rond te vragen naar ervaringen van anderen. Sommige gezondheidscentra en huisartsen blijken wel degelijk ook dergelijke keuringen te doen. In mijn eigen omgeving kan dat (hoera) voor 40 euro. Navraag doen en niet voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten dus!

Maar de vijfenzeventiggrens wordt - aldus ons feestelijke gezelschapje - ook gevoeld op andere manieren: we kunnen Olga Commandeur niet altijd meer bijbenen; we vallen meer, we hebben moeite met het werken in de tuin, we worden vergeetachtig, de televisie moet harder, we hebben geen kleinkinderen meer in de baby-, peuter- en kleuterleeftijd.

Daar staat echter heel wat tegenover: we blijven in beweging, we hebben meer tijd en aandacht voor elkaar, we genieten van kleine dingen en van de grote wonderen in de natuur, we relativeren meer, we zijn niet meer krampachtig met diëten bezig, maar koken wel bewust en gezond. we zijn lopende encyclopedieën over de jaren 40, 50 en 60 en de generatie van de achterkleinkinderen kondigt zich aan; leuk, maar zonder oppasverplichtingen!

Marjolein Copier

Bestuurslid Seniorenplatform

06-46492141