Verrommeling

Was het vroeger beter? Jazeker, als het gaat over de verrommeling van de openbare ruimte, was het vroeger beter. Ik herinner me tenminste dat vroeger op het dorp waar ik opgroeide jaarlijks een officiële schouw was. Dan liepen er in het kielzog van de burgemeester en de gemeentesecretaris (echt waar hoor, wij hadden als dorp met circa 1500 inwoners een gemeentehuis, een burgemeester, een gemeentesecretaris en toch ook wel een stuk of tien ambtenaren, die we allemaal kenden) een handjevol inwoners en de 'baas openbare werken' de route naar de winkels. Hier lag een steen scheef, daar werd een boom te groot, links waagde een winkelier het zijn reclamebord midden op de stoep te zetten en rechts bleef een eeuwige plas in het trottoir staan. Een maand later was het allemaal opgelost. Nostalgie? Ik weet het niet.

Naar aanleiding van een eerdere column over de verlichting, kreeg ik een paar verzuchtingen van senioren over de huidige verrommeling in de openbare ruimte in sommige dorpskernen. We namen de proef op de som en liepen zelf weer eens kritisch door de centra van Driebergen en Leersum heen. We schrokken er van. Flexibele buitenreclame mag kennelijk te pas en te onpas ergens voor de winkel gezet worden. Maar er zijn ook onhandige paaltjes, merkwaardige plaatsen voor lantaarnpalen of verkeersborden, enz. Wie zich met een rollator of kinderwagen verplaatst, ontmoet menige hindernis. Dat moet anders, want in een vergrijzende gemeente moet alles op alles gezet worden om het isolement van net name ouderen te voorkomen. Waar we het in de sfeer van de woningbouw vanzelfsprekend vinden om levensloopbestendige woningen te bouwen, vragen we nu ook aandacht voor levensloopbestendige straten. Voor senioren en minder validen een voorwaarde voor een dagelijks veilig ommetje. We moeten immers in beweging blijven en gezonde buitenlucht snuiven?!

Een afvaardiging van het Seniorenplatform kaartte het probleem aan bij de gemeente. Goed nieuws: de gemeente buigt zich zeer binnenkort over de uitkomsten van een integraal onderzoek naar de toegankelijkheid in de gemeente. Dat gaat vast niet alleen over hoe we digitaal bij de gemeente onze weg zoeken, maar ook over de toegankelijkheid van de buitenruimte. Gelukkig zijn er burgers die de gemeente steeds en actief attenderen op hindernissen in de buitenruimte, maar er gaapt te vaak nog een gat tussen signalering en verbetering. Mijn 'eigen' lantaarnpaal voor de deur werd pas na vier telefoontjes (en drie donkere maanden ) gerepareerd.

Enfin, we wachten nu af wat het toegankelijkheidsonderzoek oplevert en in welk tempo de gemeente met de uitslag daarvan aan de slag gaat. Misschien ook weer eens teruggrijpen op de ouderwetse schouw in elk dorpscentrum? Het Seniorenplatform trommelt wel een aantal senioren op die mee willen lopen!

Marjolein Copier,

Bestuurslid Seniorenplatform Utrechtse Heuvelrug

Tel. 0343-442804 of 06-46492141