Soep als verbindende factor

'Ruik je dat? Het ruikt echt heerlijk!' Het is duidelijk dat mijn medeworkshopgenoot erg aan het genieten is en met de minuut enthousiaster wordt. Ik glimlach en knik instemmend terwijl ik mezelf inwendig vervloek vanwege mijn verkoudheid. Ik ruik werkelijk niets. Pas als ik, nadat iedereen is geweest, boven de pan ga hangen ruik ik de kruiden en specerijen die langzaam hun geur afgeven aan de bouillon. En dan nog moet ik me heel erg concentreren op de geur en niet op hoe de damp mijn bril laat beslaan. Zelfgemaakte bouillon als basis voor een soep, het is weer eens iets anders.

Samen soep eten, ik kan me niet herinneren wanneer ik dat voor het laatst echt gedaan heb. Met enige weemoed moet ik terugdenken aan de standaard zaterdagen bij opa en oma. De hele familie kwam dan bij elkaar om samen te genieten van een zelfgemaakte kop soep. Verhalen en ervaringen van de afgelopen week werden uitgewisseld terwijl ik samen met mijn neefjes en nichtjes de Nintento 64 eens liet zien wie de bazen waren.

Tja, vroeger. Inmiddels is dat alweer jaren geleden en ziet het er niet naar uit dat we die traditie binnenkort (of ooit) weer eens zullen oppakken. Misschien als ik zelf ooit eens kinderen heb en mijn ouders zo gek kan krijgen om elke week weer een kop soep te eten. Met soepstengels.

Met enig enthousiasme hoorde ik dan ook het verhaal van Anne-Marie Zwanink aan toen ze vertelde over het concept van 'Samen soepen'. Soep als verbindende factor, om (weer) eens gesprekken met elkaar aan te gaan en om elkaar eens lekker uit te dagen. Mensen die denken dat ze de aller lekkerste soep hebben, kunnen met elkaar de strijd aan voor de Gouden Soeplepel. Nu ben ik zelf meer van zilver, maar daar gaat het niet om. Het gaat trouwens niet alleen over het samenzijn, je kan als je erin geïnteresseerd bent ook workshops volgen over gezond eten. Daar ben ik de laatste tijd sowieso wel mee bezig. Alleen al de hoeveelheid suiker die er in light drinken kan zitten vind ik soms schrikbarend. Om over het zoutgehalte in eten nog maar te zwijgen. Neem bijvoorbeeld de kant-en-klaar bouillonblokjes. Toegegeven, ik heb niet altijd tijd om eens lekker uitgebreid te staan kokkerellen, maar ik laat er tegenwoordig wel producten voor staan in de supermarkt.

Er is de laatste tijd sowieso meer aandacht voor puur en eerlijk eten. Minder toegevoegde suikers/zouten, heerlijke smaken en verrassende combinaties. De workshops die georganiseerd worden vanuit de Gouden Soeplepel spelen hier leuk ook op in, en ze zijn nog leerzaam ook. Zo sta ik zelf altijd behoorlijk te huilen als ik een uitje moet snijden, maar nu ik weet dat ik die met schil en al in de bouillon kan gooien is er één obstakel minder. Koken is sowieso een ondergesneeuwde hobby van me. Maar wanneer ik echt tijd heb vrijgemaakt om eens uitgebreid te staan koken? Ik weet het oprecht niet meer. Het is tijd voor een soeprevolutie, doet u mee?

Kijk voor meer informatie op www.goudensoeplepel.nl.

Stephanie van Baggem