Inburgeringstraject

Ik wil niet alleen hier wonen, ik wil hier ook de mensen en de omgeving leren kennen. Ik sprak al met Floor, het meisje dat in Il Sogno koffie en ijs verkoopt. Haar ouders zijn ooit ook vanuit Rotterdam naar hier gekomen, daar zou ik eigenlijk eens mee moeten praten. Ze verwijst me naar de andere vestiging van Il Sogno, aan de Rijksstraatweg. Aan de koffie of de pizza kun je daar makkelijk mensen leren kennen, er is namelijk een aanschuiftafel. Goede tip.

De paar mensen die ik hier al ken, heb ik gevraagd of zij mij willen introduceren bij een bekende van hen. Eerst dronk ik koffie met Roeland. Hij is kunstenaar, heeft boeken geschreven en is hier lang geleden met zijn vrouw komen wonen. Volgens hem hoor je hier ofwel bij de oude bevolking of bij de nieuwkomers, en die twee groepen mengen niet of nauwelijks. Daar moet ik ook niet op wachten zegt hij, hier moet je gewoon je eigen ding doen. Op dat prachtige terras van Buitenlust vertelt hij me ook hoe het komt dat Veenendaal zo'n heel ander dorp is dan bijvoorbeeld Amerongen en Leersum (door de grondsoort: op veengrond werden arme lieden tewerkgesteld en 'het geld' woonde op het zand).

Als ik hem vraag of hij nog iemand kent die voor mij leuk is om te leren kennen, weet hij het meteen: we moeten naar Marietje. Roeland praat en handelt snel, terwijl we opstaan en afrekenen hoor ik de woorden 'al eeuwen', 'portierswoning', 'kent alles en iedereen'. We kunnen er meteen wel even langs, zegt hij. Ik stel me een stokoud omaatje voor en vraag of dat wel zomaar kan, onaangekondigd langsgaan. Tuurlijk, zegt Roeland, dat kan hier hoor, platteland, weet je wel. We halen zijn fiets op en fietsen naar Marietje. Moeten we echt niet eerst even bellen in plaats van deze invasie uit te voeren, houd ik aan: zelf ben ik helemaal niet dol op onverwachte gasten. Wel nee joh, zegt Roeland, en wat nou invasie, we zijn toch maar met z'n tweeën? Marietje is thuis, blijkt gewoon Marie te heten en is in plaats van een krom oud omaatje een lange, energieke vlotte vrouw. Ze is trouwens hard aan het werk, maar gelukkig zegt ze dat ook gewoon. Ik mag haar bellen voor een latere afspraak en dat doe ik. Mijn inburgeringstraject is begonnen.

Trea van Vliet

treavanvliet@gmail.com

Van Rotterdam naar Amerongen: Trea van Vliet verhuisde onlangs naar dit stukje Nederland en doet in Nieuwsblad De Kaap/Stichtse Courant verslag van deze verandering.