Goede voornemens

Elk jaar trappen we weer met z'n allen in dezelfde valkuil; we eten teveel met de kerstdagen en vervloeken onszelf inwendig na een zoveelste oliebol. Nee, volgend jaar gaat en moet het anders. We reflecteren op het afgelopen jaar en kijken uit naar wat het nieuwe jaar voor ons in petto heeft. Stiekem proberen we dat een beetje te beïnvloeden door het maken van 'goede voornemens'. Ik schrijf dit bewust tussen aanhalingstekens, want deze voornemens zijn stiekem strenge regels die we onszelf opleggen. Door vrienden, familie en/of collega's te vertellen over de voornemens creëren we een stok achter de deur, maar het draait uiteindelijk om pure wilskracht. Toch is het maken van goede voornemens iets wat van oudsher niet bij Oud en Nieuw hoort. Het hoorde van oorsprong bij Pasen, waarbij een ei staat voor een nieuw begin. Vrees dus niet als je goede voornemens als op 5 januari (of misschien stiekem zelfs wel op 1 januari) al mislukt zijn.

Het punt met gedragsverandering is is dat het tijd kost. Men zegt dat iemand over het algemeen zo'n 40 dagen moet wennen aan nieuw gedrag/nieuwe rituelen. Het is vooral een kwestie van wennen en het een onderdeel maken van het dagelijkse patroon. Waar men voor moet waken is dat het juist vooral geen moeten moet worden (en geen hekel hebben aan het woord moeten).

We 'moeten' namelijk al zoveel waardoor we steeds drukker worden. Echt even stilstaan is er niet meer bij en in steeds meer vacatureteksten wordt van de sollicitant verwacht dat deze vooral 'geen negen tot vijf mentaliteit' moet hebben. Wat is daar mis mee? Is het verkeerd om 's avonds jezelf even helemaal af te sluiten van het werk en je te richten op de dingen die net zo of misschien zelfs wel belangrijker zijn dan het werk? Namelijk jezelf, je gezin, je huisdieren, je familie of wat je dan ook maar belangrijk vindt? Naast dat goede voornemens historisch gezien op het verkeerde moment gemaakt worden, maar ik zal daar verder over op houden, is dat wat me nog het meeste stoort aan goede voornemens. We zijn te streng voor onszelf. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dat net zo goed. Helemaal nu ik een abonnement bij de sportschool heb wil ik toch zeker twee keer per week een trainingsschema volgen. Wil ik, niet moet.

Zeker voor de perfectionistische mensen onder ons zijn goede voornemens een drama. Want wat nu als het toch niet lukt? Het jaar is dan al mislukt nog voordat het goed en wel begonnen is. Als ik iets de laatste tijd wel geleerd heb is dat je gevoel erg leidend kan zijn in bepaalde zaken. Volg je gevoel, en als je al doelen voor jezelf stelt; maak ze niet te streng. Een kleine stap is ook een stap. Dus als je alleen nog maar op zaterdag chips wilt eten of het aantal sigaretten per dag wilt verminderen, doe gewoon. Laat de mening van anderen los en wees je eigen stok achter de deur. Zo worden je voornemens iets haalbaars. Maak er iets moois van in 2018 en geniet. Gelukkig nieuwjaar!

Stephanie van Baggem