Eiermania

Pasen: alles lijkt zo langzamerhand om eieren te draaien. Het ei als centrum van het heelal. Het oorspronkelijke verhaal, de wederopstanding, lijkt naar de achtergrond verdrongen. Het paasei als de nieuwe Messias. Er is langzamerhand sprake van een heuse verering, wat zeg ik, verafgoding van het paasei. Wat hebben Pasen en paaseieren eigenlijk met elkaar te maken? Ik heb wat onderzoek verricht maar helemaal duidelijk is het me niet geworden. De berichtgeving is namelijk nogal divers: de ene keer lees ik over een link met het voorjaarsfeest, waarbij het ei als teken van vruchtbaarheid gezien wordt. Ergens anders is er weer sprake van een meer religieuze verklaring: tot Pasen moesten de mensen vasten, daarna mocht er weer gebunkerd worden en gingen de mensen om dat te vieren eieren eten. Erg sterk vond ik deze redenering niet, want waarom zou je na zo lang vasten nou juist eieren gaan eten en geen koek of snoep wat veel lekkerder is?

Uiterste voorzichtigheid is geboden rond de paasdagen. Je loopt zo maar kans om ergens over een paasei te struikelen of er op zijn minst één plat te trappen. In het Leersumse veld heeft staatsbosbeheer paaseieren verstopt en ook rond kasteel Amerongen loop je een aanzienlijke kans dat je tijdens een gewone wandeling ineens een melkchocolade ei plet. En wat dacht u van Huis Doorn! Daar besteedt men geen aandacht aan doodgewone chocolade paaseieren. Nee, daar houdt men zich bezig met chique porseleinen eieren. Kostbare paaseieren die de Duitse keizer Wilhelm II ooit cadeau kreeg van andere vorstenhuizen. Verschil moet er wezen, nietwaar!

Op zich is de belangstelling rond Pasen voor het ei niet nieuw. Ik herinner me van vroeger hoe we thuis met Pasen sla met spek en ongelooflijk veel eieren aten. Je mocht er net zoveel eten als je op kon. Je stikte er zowat in. Het aantal acute cholesterolvergiftigingen rond Pasen steeg in die jaren dan ook tot schrikbarende hoogtes. Maar de sla-met-spek-en-eieren traditie is niet meer. En het echte kippen-ei heeft de laatste jaren steeds meer terrein verloren aan het chocolade-ei. Tegenwoordig liggen de schappen bij de bakker al weken voor Pasen vol met chocolade eieren. In alle kleuren van de regenboog. En van steeds meer merken. Populair op dit moment zijn, zo heb ik althans begrepen, de Tony Chocolonely- eieren. Deze zijn bezig aan een opmars in Nederland. Het lijkt de genadeslag voor het echte ei.

Maar gelukkig is het echte ei nog niet overal uit de gratie. Zo las ik, het stond er echt, over een dierenpension waar alle dieren met Pasen een gekookt eitje kregen. En ik heb me laten vertellen dat de ''baasjes'' van de honden en katten van tevoren aan hadden moeten geven of hun huisdier voorkeur had voor een hardgekookt, een zachtgekookt of mediumgekookt eitje....... Dat is pas echte dierenliefde!

Adriaan Boland